oczy uszy i nos dookoła głowy a rąk sto

piątek, 23 kwietnia 2010

kocyk


moja babcia zrobiła dla mnie i tada najpiękniejszy kocyko-dywanik świata.
przydał się już parę razy bo zima nie odpuszcza.
oj bardzo go lubimy...!!!

ruta



ruta to kumpelka tadka. urodzili się tej samej nocy w tym samym szpitalu.
my mamy bardzo się zaprzyjaźniłyśmy, oni dzieci też siłą rzeczy.

dzieci



pewnego poranka pojawiły się u nas w odwiedziny dzieci. dzieci w grupie stają się szybkie, hałaśliwe, robią bałagan gdziekolwiek się pojawią, stanowią zagrożenie dla siebie wzajemnie i osób postronnych, zjadają nieprawdopodobne ilości ciastek i paluszków, równie duże ilości tych samych rozrzucają i rozdeptują, rozlewają sok i wodę, cały czas się przemieszczają, wyrywają sobie zabawki, którymi się nie bawią, skaczą po łóżku, doprowadzają kota do jądra wściekłości, potem nie chcą wychodzić i jeść obiadu. do nas należy dbanie o to żeby nie polała się krew w zbyt dużej ilości, opatrzenie ran szarpanych i żeby ci co przyszli wyszli w całości. potem można wypić zimna kawę i posprzątać. bardzo lubimy kiedy nas odwiedzają. ale jeszcze bardziej jak to my odwiedzamy. wtedy wszystko jest tak samo ale nie trzeba sprzątać.

gazety




to jedno z moich ulubionych zajęć, siedzenie na schodkach w ogródku moich rodziców i czytanie. tadziu jak już wystarczająco naoglądał się mrówek w trawie też postanowił poczytać.

ogródek



mrówki i inne robaki, które mają okazje spotkać tadzia nie muszą się (póki co) obawiać, że zostaną poddane torturom, naciskom i ostatecznie unicestwieniu.
tadek jest niezmiennie zachwycony, każdym spotkaniem z czymś co się rusza. pokrzykuje, nawołuje żebym tez zobaczyła, odgarnia patyczki, oczyszcza drogę. potem długo przeżywa i mówi, że "oni" idą do domu. oby mu tak zostało!

dziadzio


o dziadzio!! powiedział tadek jak zobaczył swoje odbicie w brudnej szybie do pracowni. jeszcze nie wiemy dokładnie czy mu się mieszają te słowa tadzio dziadzio, czy tez przyjął taki pseudonim sceniczny. tadek na razie tego nie komentuje.

niedziela, 18 kwietnia 2010

niedziela na relaksie






niedziela w parku. sporo doświadczeń i obserwacji społecznych. sporo ruchu. kwitnące trawniki i jeszcze trochę błota. wspaniale!

fisia



fisia kopała w ziemi rowy. tadeusz nie mógł wyjść z podziwu jak ta fisia gryzie ziemię. biegał wokół i krzyczał fisia fisia kupa!!!

aerobic style


tadek wykradł mi getry.
wyglądał jak instruktorka aerobicu z lat 90tych. nie chciał zdjąć.
w końcu zdjął i porzucił w kuchni. muszę popracować nad tym żeby oddawał.

multiplikacja słońca


słońce coraz mocniej grzeje świeci i operuje.
to zachwycające, mobilizujące i rozweselające.
nasze seanse z kulą dyskotekową robią się coraz wspanialsze.
leżymy patrzymy i brak nam słów.